Żużel. „Złota dziesiątka” – to oni zgarniali wszystko w jednym roku! W tym gronie dwóch Polaków!

Pierwszy raz kiedy świat mógł zobaczyć jeden z najbardziej kompletnych sezonów w historii był rok 1967 i niesamowity wyczyn Szweda Ove Fundina. Ówczesny żużlowiec Brytyjskiego Belle Vue Aces stał się pierwszą osobą, która zdobyła wszystkie najważniejsze trofea w jednym roku. Najpierw 1 września Fundin poprowadził reprezentację Szwecji do zwycięstwa w Drużynowych Mistrzostwach Świata w Malmoe, zaledwie 15 dni później w Londynie został Indywidualnym Mistrzem Świata wygrywając w biegu dodatkowym o złoto ze swoim rodakiem Bengtem Janssonem, a na koniec sezonu – 10 października zgarnął Indywidualne Mistrzostwo Szwecji na domowym torze Kaparny Geoteborg.

Żużel. Oto budżet Startu Gniezno na sezon 2026! Padła konkretna kwota – PoBandzie – Portal Sportowy

Żużel. Miał propozycje z PGE Ekstraligi. Dlaczego wybrał Wilki Krosno? (WYWIAD) – PoBandzie – Portal Sportowy

Kolejny przypadek miał miejsce już rok później za sprawą Ivana Maugera. W 1968 roku Nowozelandczyk zdobył w Goeteborgu tytuł najlepszego żużlowca na świecie indywidualnie, następnie zaledwie 6 dni później wraz z reprezentacją Wielkiej Brytanii na Londyńskim Wembley drużynowo, a miesiąc wcześniej zostając również najlepszym żużlowcem Wielkiej Brytanii indywidualnie.

Kolejne dwa przypadki kompletnych sezonów to również sprawa Ivana Maugera. W 1970 roku został Indywidualnym Mistrzem Świata, Mistrzem Świata Par i Indywidualnym Mistrzem Wielkiej Brytanii. Sukcesy powtórzył jeszcze w 1972 roku zamieniając Mistrzostwo Świata Par na Drużynowe Mistrzostwo Świata i dodając jeszcze tytuł Indywidualnego Mistrza Świata na Long Tracku.

Na podobny sukces jednego zawodnika w sezonie świat żużla musiał czekać 9 lat. To w 1981 roku Amerykanin Bruce Penhall został Mistrzem Świata Par w Chorzowie wyprzedzając zaledwie o jeden punkt Brytyjczyków i o dwa punkty Polaków. 5 września na londyńskim Wembley okazał się najlepszy w Światowym Finale i został Indywidualnym Mistrzem Świata, by na koniec sezonu wraz z Cradley Heath Heathens zdobyć drużynowe złoto w Wielkiej Brytanii.

Cztery lata później nastała era Duńczyków. Erik Gundersen i Hans Nielsen całkowicie zdominowali żużel w latach 1985-1988. Ten pierwszy w roku 1985 został Indywidualnym Mistrzem Świata wygrywając turniej w Bradford, dołożył do tego Drużynowe Mistrzostwo Świata wraz z reprezentacją Danii, a także Mistrzostwa Świata Par i Indywidualne Mistrzostwo Danii. Rok 1986 należał całkowicie do Hansa Nielsena. Nazywany „Profesorem z Oksfordu” ze względu na swoją inteligencję na torze legendarny zawodnik został Indywidualnym Mistrzem Świata wygrał Światowy finał na Stadionie Śląskim w Chorzowie dokładając także tytuł Mistrza Świata Par w Niemieckim Pocking oraz Drużynowe Mistrzostwo Świata z duńską reprezentacją w pierwszym z dwóch w historii trzyrundowym turnieju, który odbył się w Goeteborgu, Vojens i Bradford.

Nielsen poprawił swój wyczyn w 1987 roku zdobywając również tytuł Indywidualnego Mistrza świata, Drużynowego Mistrza świata oaz Mistrza świata Par, dodatkowo dokładając tytuł Indywidualnego Mistrza Danii. Rok 1988 to z kolei „tryplet” innego z Duńczyków – Erika Gundersena, który został Indywidualnym Mistrzem Świata na domowym torze w Vojens, Drużynowym Mistrzem Świata w amerykańskim Long Beach oraz Mistrzem Świata Par w brytyjskim Bradford.

Żużel. Stal Gorzów z kolejnym transferem! Będzie „czarnym koniem”? – PoBandzie – Portal Sportowy

Dziesiątym przypadkiem w historii był złoty sezon 1993 Amerykanina Sama Ermolenki, który został w tamtym sezonie Indywidualnym Mistrzem Świata w Pocking, jak również Drużynowym Mistrzem Świata z reprezentacją USA podczas zawodów w brytyjskim Coventry, a złoty sezon domknął tytułem Indywidualnego Mistrza Stanów Zjednoczonych.

Rok później po raz ostatni w XX wieku kibice byli świadkami zdobycia trypletu w jednym sezonie. Tony Rickardsson oprócz swojego pierwszego tytułu Indywidualnego Mistrza Świata w ostatnim w historii jednodniowym finale w duńskim Vojens został również Drużynowym Mistrzem Świata w niemieckim Brokstedt, a także Indywidualnym Mistrzem Szwecji z Vastervik.

Na kolejny komplet najważniejszych laurów zdobytych przez jednego zawodnika trzeba było czekać do 2008 roku. Duńczyk Nicki Pedersen został Indywidualnym Mistrzem Świata, wygrywając tylko jedną rundę na praskiej Markecie i dokładając tytuł Drużynowego Mistrza Świata w Vojens oraz Indywidualne Mistrzostwo Danii z Holsted.

Ostatnie dwa przypadki należą do Polaków. Najpierw Bartosz Zmarzlik osiągnął prawdopodobnie najlepszy sezon indywidualnie w historii żużla zdobywając w 2023 roku tytuł Indywidualnego Mistrza Świata, Drużynowego Mistrza Świata, Drużynowego Mistrza Europy, Indywidualnego Mistrza Polski oraz  Drużynowego Mistrza Polski. Z kolei w minionym sezonie 2025 Patryk Dudek został Indywidualnym Mistrzem Polski, Indywidualnym Mistrzem Europy i Drużynowym Mistrzem Polski.

Złota Dziesiątka:

1. Ove Fundin – 1967 (Indywidualne Mistrzostwo Świata, Drużynowe Mistrzostwo Świata, Indywidualne Mistrzostwo Szwecji)
2.Ivan Mauger – 1968 (Indywidualne Mistrzostwo Świata, Drużynowe Mistrzostwo Świata, Indywidualne Mistrzostwo Wielkiej Brytanii); 1970 (Indywidualne Mistrzostwo Świata, Mistrzostwo Świata Par, Indywidualne Mistrzostwo Wielkiej Brytanii); 1972 (Indywidualne Mistrzostwo Świata, Indywidualne Mistrzostwo Świata na Long Tracku, Drużynowe Mistrzostwo Świata, Indywidualne Mistrzostwo Wielkiej Brytanii)
3.Bruce Penhall – 1981 ( Indywidualne Mistrzostwo Świata, Mistrzostwa Świata Par, Drużynowe Mistrzostwo Wielkiej Brytanii)
4.Erik Gundersen – 1985 (Indywidualne Mistrzostwo Świata, Drużynowe Mistrzostwo Świata, Mistrzostwo Świata Par, Indywidualne Mistrzostwo Danii); 1988 (Indywidulane Mistrzostwo Świata, Drużynowe Mistrzostwo Świata, Mistrzostwo Świata Par)
5.Hans Nielsen – 1986 (Indywidualne Mistrzostwo Świata, Drużynowe Mistrzostwo Świata, Mistrzostwo Świata Par); 1987 (Indywidualne Mistrzostwo Świata, Drużynowe Mistrzostwo świata, Mistrzostwo Świata Par, Indywidualne Mistrzostwo Danii)
6.Sam Ermolenko – 1993 (Indywidualne Mistrzostwo Świata, Drużynowe Mistrzostwo Świata, Indywidualne Mistrzostwo Stanów Zjednoczonych)
7.Tony Rickardsson – 1994 (Indywidualne Mistrzostwo Świata, Drużynowe Mistrzostwo Świata, Indywidualne Mistrzostwo Szwecji)
8.Nicki Pedersen – 2008 ( Indywidualne Mistrzostwo Świata, Drużynowe Mistrzostwo Świata, Indywidualne Mistrzostwo Danii)
9.Bartosz Zmarzlik – 2023 (Indywidualne Mistrzostwo Świata, Drużynowe Mistrzostwo Świata, Drużynowe Mistrzostwo Europy, Indywidualne Mistrzostwo Polski, Drużynowe Mistrzostwo Polski)

Bonus: 
10.Patryk Dudek – 2025 (Indywidualne Mistrzostwo Europy, Indywidualne Mistrzostwo Polski, Drużynowe Mistrzostwo Polski)

OPRACOWAŁ PAWEŁ CYRSKI