Żużel. Przeciwległa prosta: Otwórzmy granice, zanim będziemy się ścigać sami ze sobą

Popieram ten pomysł rękami i nogami, i to nie tylko dlatego, że mam dość przepłacania za ligowych średniaków z polskim paszportem. Chodzi o „Big Picture”, o którym w naszym grajdołku często zapominamy. Spójrzmy na liczby i fakty, a nie na sentymenty.

Argument nr 1: Polska jako jedyny bankomat
Bądźmy szczerzy, profesjonalny żużel finansowo istnieje już tylko w Polsce. Szwecja? Kluby padają, stawki są głodowe. Anglia? Tam się jeździ z pasji i dla funtów, które ledwo starczają na serwis. Jeśli młody chłopak z Australii, Wielkiej Brytanii czy Danii chce zostać zawodowcem, musi trafić do Polski. To u nas są pieniądze, które pozwalają zainwestować w sprzęt z najwyższej półki. Blokując im dostęp do ligi (przez limity miejsc), de facto odcinamy ich od finansowania. Efekt? Utalentowany 17-latek z Manchesteru czy Avesty rzuca kevlarem w kąt i idzie do normalnej pracy, bo go nie stać na bycie żużlowcem. Otwarcie rynku to danie im szansy na przetrwanie.

Żużel. Motor pokazał wzór kevlarów, jest rewolucja! Zrobili to na torze wyścigowym! – PoBandzie – Portal Sportowy

Żużel. Lider czy druga linia? To klucz Unii Leszno do play-off! – PoBandzie – Portal Sportowy

Argument nr 2: Kto zastąpi Zmarzlika i Madsena?
Patrzymy na cykl Grand Prix. Mamy tam wymianę pokoleń, ale skąd mają się wziąć nowi mistrzowie z zagranicy, jeśli nie mają gdzie się objeżdżać? Treningi w Danii czy mecze na angielskich agrafkach to za mało, by wejść na poziom Ekstraligi. Aby światowy żużel nie stał się „Otwartymi Mistrzostwami Polski”, musimy wpuścić zagraniczną młodzież na nasze tory. Niech uczą się geometrii we Wrocławiu, przyczepności w Lublinie i betonu w Grudziądzu. Tylko regularna jazda w najmocniejszej lidze świata pozwoli wychować następców Taia Woffindena czy Jasona Doyle’a. Inaczej za kilka lat w SGP będziemy mieli 10 Polaków i kilku statystów. A to zabije atrakcyjność tego sportu dla telewizji i globalnych sponsorów.

Argument nr 3: Selekcja naturalna podnosi poziom
To jest czysta analityka sportowa. Obecnie polski junior w Ekstralidze ma miejsce „z urzędu”. To tworzy patologię szkoleniową. Jeśli jednak wpuścimy szeroką ławę zagraniczniaków, to nasi chłopcy będą musieli wejść na wyższy poziom, by utrzymać skład. A co zyskamy globalnie? Zamiast przeciętnych Duńczyków czy Szwedów, którzy w swoich krajach są gwiazdami tylko dlatego, że nie mają konkurencji, wykreujemy prawdziwych „killerów”. Rywalizacja na polskim rynku zweryfikuje, kto ma papiery na jazdę, a kto powinien zająć się czymś innym. To podniesie średni poziom sportowy nie tylko u nas, ale w każdej lidze, w której ci zawodnicy pojadą.

Ostatnie sezony z zagranicznymi juniorami dały nam Emila Sajfutdinowa, Martina Vaculika, Artioma Łagutę czy Leona Madsena. Rywalizacja z nimi ukształtowała Patryka Dudka, Macieja Janowskiego czy Przemysława Pawlickiego. Polski żużel musiał się obejść bez Adama Kajocha, Marcina Jędrzejewskiego czy Kamila Brzozowskiego, którzy stracili miejsce na korzyść zagranicznych kolegów.

Żużel. Kościecha zachwycony Drabikiem! Świetnie wszedł do GKM – PoBandzie – Portal Sportowy

Żużel. Tyle żużlowcy zarabiają w Anglii! Stawki szokują! – PoBandzie – Portal Sportowy

Argument nr 4: Ekosystem tunerów i mechaników
Żużel to system naczyń połączonych. Zagraniczny junior zarabiający w Polsce nie trzyma tych pieniędzy w skarpecie. On kupuje silniki (często od tunerów spoza Polski), zatrudnia mechaników, logistyków. Pieniądze z Ekstraligi czy Metalkas 2. Ekstraligi wraca do obiegu w światowym speedwayu. To napędza koniunkturę w całej Europie. Zamykanie się we własnym sosie sprawia, że ten obieg krwi ustaje.

Dlatego przestańmy myśleć kategoriami zaścianka. Wprowadzenie zagranicznego juniora to nie jest „zamach na polską młodzież”. To inwestycja w to, żeby za 10 lat finał Speedway of Nations nie wyglądał jak mecz Polska A kontra Polska B. Chcemy silnego żużla na świecie? To przestańmy budować mury, a zacznijmy budować mosty. Bo jeśli my nie damy tym chłopakom jeździć i zarabiać, to nikt im nie da. I wtedy zgaśnie światło nie tylko u nas, ale wszędzie.

ŁUKASZ CHRZANOWSKI