Żużel stracił wiele wybitnych postaci. Oni odeszli od nas w tym roku

Józef Jarmuła – Legenda Włókniarza Częstochowa i Śląska Świętochłowice. Porywał tłumy na trybunach stadionów, a każdy kibic przychodził na stadion, żeby zobaczyć go w akcji. Idol wielu pokoleń, który wyprzedził epokę tego sportu. Wyróżniał się ofensywnym stylem jazdy, za co niejednokrotnie był karany przez sędziów.

– To była bardzo barwna postać, przy tym wesoła i bardzo inteligentna. Tak jak on sam o sobie mówi, był stworzony do żużla. Kochał ten sport ponad wszystko, zresztą choćby ostatnie jego lata, chętnie siadał na motocykl i robił pokazowe biegi, czy jazdę dla publiczności. On kochał publiczność, a publiczność kochała Józka – tak wspominał Józefa Jarmułę przyjaciel z toru, Marek Towalski.

Drużynowy Mistrz Polski z roku 1974. Sześciokrotnie był finalistą Indywidualnych Mistrzostw Polski, choć nie udało mu się sięgnąć po medal.  Największym jego sukcesem było wygranie Turnieju Międzynarodowego w Slanach w roku 1967. Pokonał wówczas dwie gwiazdy radzieckiego speedwaya wicemistrza świata z roku 1965 Igora Plechanowa, a także Gabdrachmana Kadyrowa. Był również reprezentantem kadry narodowej. Józef Jarmuła zmarł 12 czerwca.

Żużel. Sensacyjny kandydat na trenera kadry! Wskazał go… Boniek! – PoBandzie – Portal Sportowy

Żużel. W Krośnie praca wre! Nowa trybuna nabiera kształtów – PoBandzie – Portal Sportowy

Edward Kupczyński – Urodził się 2 lipca 1929 roku we Lwowie. Po wojnie, w ramach repatriacji, trafił z rodziną do Wrocławia. Tam, niedaleko stadionu żużlowego na Sępolnie, rozpoczęła się jego przygoda z czarnym sportem. W 1952 roku, po znakomitym występie w finale we Wrocławiu, sięgnął po tytuł Indywidualnego Mistrza Polski. Był wtedy zawodnikiem Spójni Wrocław.

W trakcie kariery reprezentował kluby z Wrocławia, Bydgoszczy, Łodzi, a także był trenerem w Gdańsku. Na torze słynął z waleczności, technicznej jazdy i dużego sprytu. Jako jeden z nielicznych Polaków miał okazję rywalizować z największymi gwiazdami światowego speedwaya, w tym z legendarnym Ove Fundinem, którego potrafił pokonać na jego domowym torze w Szwecji.

Erwin Brabaiński – Był jednym z filarów i legendą Śląska Świętochłowice. Zawodnikiem, który przez całą, trwającą 19 lat karierę, pozostał wierny barwom tego klubu. Wraz z drużyną trzykrotnie zdobywał srebrne i raz brązowy medal Drużynowych Mistrzostw Polski, przyczyniając się do największych sukcesów świętochłowickiego żużla w latach 70. i 80. XX wieku.

Kibice zapamiętali go jako zawodnika, który nigdy nie odpuszczał i potrafił wygrywać nawet z najlepszymi. Po zakończeniu kariery pozostał wierny swojemu klubowi. Pracował jako trener, działacz i uczestnik spotkań Weteranów Sportu Żużlowego PZM.

Mike Patrick – Znany był w środowisku jako fotograf, który przez 40 lat dokumentował zdjęciami żużlowe zmagania na torach. Jego najsłynniejsze momenty uchwycone aparatem to m. in. jadący na jednym kole Hans Nielsen w 1991 roku, Jason Crump w deszczu podczas Grand Prix w Pradze czy upadek Erica Dugarda i Graeme’a Stapletona z początku lat 70.

Nikołaj Krasnikow – Legenda żużla na lodzie. To zawodnik, który ma na koncie najwięcej tytułów mistrzowskich. Tytuł indywidualnego globalnego czempiona zdobył osiem razy. 12 razy z kolei wygrywał z reprezentacją Drużynowe Mistrzostwo Świata. Zginął w wypadku samochodowym.

Jerzy Kowalczyk – Były żużlowiec Włókniarza, z którym wywalczył pięć medali Drużynowych Mistrzostw Polski. Trzykrotnie awansował do finałów Młodzieżowych Indywidualnych Mistrzostw Polski

Żużel. Stal Gorzów z żółtą kartką od PGE Ekstraligi? Władze zabierają głos! – PoBandzie – Portal Sportowy

Żużel. Ruszyła przebudowa stadionu Motoru! Tak ma wyglądać! (ZDJĘCIA) – PoBandzie – Portal Sportowy

Andrzej Grzyb – działacz i były szef Unii Tarnów w latach 80, a także na początku XXI wieku.

Konrad Szymura – W latach dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku był żużlowcem Iskry Ostrów. Licencję żużlową uzyskał w 1994 roku. Jego kariera nie potrwała niestety długo. W wyniku kontuzji, której doznał w 1997 i problemów z powrotem na tor, postanowił zakończyć przygodę z czarnym sportem.

Tadeusz Kwapisz – Wieloletni spiker na meczach Byków. Tę funkcję pełnił na „Smoczyku” w latach 1992-2002. Jego głos doskonale pamiętają starsi kibice Unii, którym towarzyszył podczas meczów przez 10 lat.

Witold Banik – Wybitny mechanik Kolejarza Opole, który jest legendą sportu żużlowego w stolicy polskiej piosenki. Pracował m.in. z Jerzym Szczakielem i miał udział w pierwszym tytule mistrzowskim zdobytym przez Polaka.

Benon Dembiński – Sędzia żużlowy z Leszna, który pełnił swoją funkcję w latach 1988-1997. Był również wieloletnim działaczem leszczyńskiego klubu.

Władysław Bembnista – Były zawodnik Polonii Bydgoszcz. Wystąpił w barwach tego klubu w 50 meczach i zdobył 148 punktów. Z drużyną wywalczył również medal MDMP.

Czesław Kolman – W przeszłości żużlowiec Falubazu, w którego barwach startował przez trzy sezony – w latach 1965-1967. W ich trakcie zdobył 142 punkty w 144 biegach. Reprezentował także zespoły z Tarnowa, Rybnika, Łodzi.

Witold Głowania – Były prezes Stali Gorzów i działacz żużlowy. Trzykrotnie kierował Stalą Gorzów – w latach 1972–1974, 1976–1979 oraz 1986–1988. W latach 70. pełnił także funkcję szefa wyszkolenia polskiego żużla.

Zbigniew Padewski – Przez wiele lat był klubowym mechanikiem Stali Gorzów. Był współtwórcą pierwszych medalowych sukcesów gorzowskich zawodników, w tym zdobycia przez nich pierwszego złotego medalu drużynowych mistrzostw Polski w 1969 roku.

Zdzisław Hap – Były żużlowiec klubów z Rzeszowa i Krosna, który na czarnych torach ścigał się przez blisko 10 lat. Po zakończeniu startów został przy żużlu. Pracował jako działacz żużlowej sekcji.

Chum Taylor – Był jednym z pionierów sportu żużlowego po II wojnie światowej. W 1960 roku wziął udział w finale IMŚ na Wembley, w którym zajął 11. miejsce.

Vito Artosin – Wieloletni opiekun drużyny narodowej Włoch w latach 80.

Marian Kania – Wiceprezes i wieloletni lekarz klubowy Kolejarza Opole.

Stanisław Gąszcz – Legenda lubelskiego żużla i jedna z najbardziej zasłużonych postaci w historii tego klubu. W 1991 roku był kierownikiem drużyny Motoru, która wywalczyła srebrny medal DMP.

Adam Soczyński – Oddany działacz i przyjaciel żużla. Wiceprezes krakowskiego klubu żużlowego w latach 2010–2019. Był jednym z głównych inicjatorów powrotu żużla do Krakowa w 1993 roku i od tamtej chwili nieprzerwanie trwał przy tej dyscyplinie.

Andrzej Perczyński – Były żużlowiec drużyny z Lublina, w której startował w latach 1966-1973. W 1969 roku wystąpił w finale Indywidualnych Mistrzostw Polski. W Rybniku zdobył jeden punkt i zajął ostatecznie szesnastce miejsce.

Putty Mills – Amerykański żużlowiec, który karierę rozpoczął jeszcze przed II wojną światową. Jako 19-latek brał udział w bitwie o Ardeny. Służył jako mechanik lotniczy, a po służbie pracował przy programie kosmicznym Apollo. Pomagał w budowie jednego z pojazdów, jaki zabrano na Księżyc.

Frantisek Ledecky – Wielokrotny reprezentant Czech i trener klubu z Pragi. Największym jego sukcesem był srebrny medal mistrzostw Czechosłowacji w 1969 roku.

Cześć Ich Pamięci!